دوشنبه، تیر ۲۲

ولی رویاهایم را هرگز



تو خیابون های باریک و سنگفرش شده رویاهایم قدم می زنم.
در هاله ای از نور چراغها که رویای مرا روشن کرده اند، پیش میرم.
به رفتن ادامه می دهم تا وقتی که نور چراغها ناپدید شوند. آنوقت است که می فهمم...
تاریکی به رویاهای من آمده است!
تمام می شوم...

2 نظر:

Mr. Green گفت...

خیلی وبلاگت رو دوس دارم پسر ... خیلی نزدیکم بش! ایول

Mr. Teddy گفت...

منم میدوستم و دوست خواهم داشت بلاگتو آقای سبز! خوبید هر دوتون :)